In een volle Martinikerk in Doesburg is zaterdagochtend burgemeester Kees Luesink herdacht. Tijdens de dienst uitte diverse sprekers grote waardering voor het werk en leven van de op 27 december overleden Luesink. ‘Kees van een gedreven bestuurder en een plezierig mensen, altijd zoekend naar consensus’.

 

Familie, vrienden en bekenden waren zaterdagochtend aanwezig tijdens de indrukwekkende herdenkingsdienst in de Martinikerk. Daarbij kwamen diverse sprekers aan het woord.

 

Zo noemde Clemens Cornielje, de Commissaris van de Koning, Kees Luesink een politiek dier. ‘Zijn hart lag bij bestuurlijke vraagstukken, maar aan de andere kant ontwikkelde hij zich in zijn rol als burgemeester als iemand die boven de partijen stond. Hij probeerde regie te houden over werk en ziekte. Was een gedreven bestuurder met veel dossierkennis. Scherp, tactvol, humor. Hij liet niet met zich sollen. Kees Luesink was een plezierig mensen die altijd zocht naar consensus’.

 

Wethouder Peter Bollen roemde Luesink voor zijn tomeloze inzet. ‘Kees zorgde ervoor dat het college met een mond sprak. Dat heeft veel onzichtbare aandacht gekost. Hij zei de juiste dingen, op het juiste moment tegen de juiste mensen. Zijn tomeloze inzet maakte het verschil. We hebben het goed gehad met zo’n gedreven burgemeester.’

 

David van Sommeren van De Stadspartij verving Luesink de laatste tijd als raadsvoorzitter. Van Sommeren over Luesink: ‘Hij was gelief en benaderbaar. Hij was een goeie, zoals we dat in Doesburg zeggen. Luesink zag dat zelfstandigheid voor Doesburg er kon zijn door samen te werken in de regio’.

 

De sprekers werden afgewisseld met zang en muziek. De laatste sprekers tijdens de herdenkingsdienst waren dochter Liza en vrouw José. Dochter Liza Luesink ging terug in de herinneringen over de aanstelling van Luesink als burgemeester van Doesburg. ‘Het was 5 december 2008. Gingen we met een politieboot van Zutphen naar Doesburg. Als een ware Sinterklaas stapte Kees de boot af om voet aan land te zetten in Doesburg.’

 

Het laatste woord was voor José Luesink die de levensloop van Kees Luesink verwoordde. ‘Hij wilde wel tot zijn 70ste blijven werken. Maar de chemo haalde hem volledig onderuit. Hij capituleerde en zei “het is zoals het is’’.

 

Kees Luesink is zaterdagmiddag begraven in Zutphen.