Hij gaat ons land vertegenwoordigen op het Songfestival. Hij was de eerste winnaar van ‘De beste singer-songwriter van Nederland,’ en als je hem in het echt voor je op het podium ziet lijkt het nog maar zo’n knulletje. Maar als hij begint te zingen is hij een muzikale kanjer. In een tot de nok toe gevulde Doesburgse Gasthuiskerk liet Douwe Bob Posthuma er afgelopen vrijdagavond, samen met zijn muzikale partner in crime Maurice van Hoek geen twijfel over bestaan: hier staat een muzikant van betekenis.

De Doesburgse Gasthuiskerk is een klein theater, en Doesburg is een kleine stad. Dat het management er desondanks in slaagde om Douwe Bob te strikken mag een klein wonder heten. Het is overigens maar goed dat dat wonder nu geschiedde, want als het concert van vrijdagavond een maatstaf is, is Douwe Bob over niet al te lange tijd financieel geen haalbare kaart meer voor het kleinere circuit.

 

Zelfgeschreven Americana

Wat de Amsterdamse singer-songwriter zo bijzonder maakt is niet alleen zijn prachtige stem en zijn veelal zelfgeschreven repertoire, maar vooral het feit dat hij, zonder ook maar een keer ergens over de emotionele schreef te gaan, het lef heeft om zelfgeschreven Americana te spelen. Americana, de verzamelnaam van een muziekstijl die elementen bevat van country, folk en blues, kent maar al te veel vertolkers waarvan de muziek wel ontaardt in emotioneel muzikaal gezwatel. Douwe Bob liet in Doesburg horen dat het genre bij hem in veilige handen is.

Samen met Maurice van Hoek toverde hij het ene na het andere juweeltje te voorschijn, waarbij ook een uitstapje naar de Ierse folk, een van de bouwstenen van de Americana en van country-muziek niet uit de weg werd gegaan. Het Doesburgse publiek genoot van de prachtige samenzang en de karakteristieke gitaarloopjes.

 

The Great  Wide Open

De Gasthuiskerk was vrijdagavond gul met applaus maar soms ook zeer aandachtig en op momenten muisstil. Het was vooral op die momenten dat de klasse van Douwe Bob’s muziek zichtbaar en hoorbaar werd. De soms hartverscheurende emotie, waar niet alleen de teksten maar ook het muzikale palet van deze muziekstijl direct naar verwijzen, was bij het publiek merkbaar en voelbaar en werd op waarde geschat.

In de verte klonk in Douwe Bob’s muziek het weliswaar onbestemde, maar door het publiek goed begrepen verlangen naar ‘The Great Wide Open,’ dat mythische begrip dat aan een deel van de Amerikaans cultuur ten grondslag ligt en dat voor de kenner en liefhebber zo herkenbaar is in de stijl van de Americana.

Na de Common Linnets is Douwe Bob volgend jaar de tweede Nederlandse inzending naar het Songfestival die zijn roots zoekt in de Amerikaanse folk. Ilse de Lange en Waylon werden in Kopenhagen tweede. Het moet niemand verbazen als Douwe Bob ze de loef afsteekt. Doesburg weet alvast waarom.

 

Deze site wordt mede mogelijk gemaakt door de ‘Vrienden van DoesburgDirect.nl’. Dat zijn Xycleservice, PlusFit DoesburgRootz, CarConcept, Delikasa, Koenen Echte Bakker, TimeOut Events, Dierendingen, LekkerszenZo, Restaurant De LiefdeHillenaar Optiek, Gasthuiskerk Doesburg en Hotel Doesburg.